Mocht de overheid liegen over de coronavaccins? Wierd Duk zorgt voor woede: ‘Dit slaat werkelijk alles’

Nederland als Narcostaat, Wet op Defensiegereedheid en het Einde van onze Rechtstaat? | NvdW #2359
https://www.youtube.com/watch?v=EGAl0RmrGaM

Volgens mij is een (hele) bevolking misleiden iets anders dan een leugentje om bestwil.
Niet doen dus.

Er is wel risico genomen het klootjesvolk rustig te houden. De algehele wereldbevolking te vaccineren met een vaccin waarvan niet duidelijk is wat dit vaccin na te zijn gevaccineerd ermee voor een uitwerking heeft op het immuunsysteem. We zaten ten tijde in de rats, maar als ik het ene afweeg tegen het andere vind ik het verzwijgen van informatie hierover zwaarder wegen, omdat het zich hier om een nieuw vaccin handelde dat vrij snel ontwikkeld was. En dan al zeker als je bij voorbaat de weet hebt dat het vaccin code bevat die het virus door mutatie niet meer bezit.

De politieke top was destijds doodsbang dat het delen van te veel nuances (zoals de 20% tot 30% gevaccineerden op de IC) door critici zou worden aangegrepen als "bewijs dat de vaccins niet werkten". Om te voorkomen dat het draagvlak voor de vaccinatiecampagne volledig zou instorten, werd er in de mediaoptredens voor gekozen om de vaccins als de absolute en enige uitweg uit de crisis te presenteren

Het wantrouwen dat destijds is gezaaid rondom het coronabeleid, zie je nu vaak terug bij andere grote maatschappelijke dossiers (zoals het klimaatbeleid, de stikstofcrisis of de asielopvang).
De overtuiging dat "de overheid niet het hele verhaal vertelt om haar eigen agenda door te drukken", is bij een harde kern van de bevolking een vaststaand feit geworden.

. Vaak wordt er door de politieke top gezegd dat er "geen alternatief" is (het zogenaamde TINA-principe: There Is No Alternative).
Net zoals bij de vaccins wordt een complex maatschappelijk probleem gereduceerd tot een binaire keuze: je bent vóór de plannen, of je bent tegen de wetenschap/de rechtsstaat.

Het is juist deze absolute toonaard die ervoor zorgt dat het debat polariseert en het gevoel van uitsluiting en oneerlijkheid bij de critici alleen maar groter wordt.