Beetje vreemde beeldspraak misschien, gezien de hitte van de afgelopen weken, maar ik gooi ’m er toch in: ik heb het gevoel dat zelfs het Gaza-gerelateerde nieuws door al dat WK voetbal-gedoe ondergesneeuwd is geraakt.
Nog een paar nachtjes slapen en dan is het zover: een WK-loos bestaan waarin mijn vrouw en ik eindelijk weer eens gelijktijdig de koffer in kunnen duiken.
Kunnen we het wel over 050 hebben (D66 in het college), 040 (D66 in het college), 030 (D66 in het college) en 020 (D66 in het college), maar laten we ook 010 niet vergeten (D66 in het college).
Mijn eerste impuls was: ik vraag het per e-mail aan de Stopera (bellen is zinloos, je verstaat ze namelijk niet).
Ze zeggen dat je er, wanneer de klokken in de verte reeds voor je luiden, milder op wordt. Als dat klopt, ben ik de uitzondering die de regel bevestigt.
Geen punt maar een komma, zou dat ook voor Oranje gelden? Of moet hier ’Geen punt maar een komma: zou dat ook voor Oranje gelden?’ worden geschreven, met een dubbele punt in plaats van een komma?
Tante Ursula tracht de boel namens Europa aan te pakken en hier te lande is een initiatief genaamd The Firewall ontwikkeld, dat zich gezien het zuurheidsgehalte van degenen die hun naam eraan verbonden hebben goed zou lenen voor een lichtvoetige satire.
Ook omdat sorry zeggen tegen dode mensen de laatste jaren een populair ritueel is geworden, wil ik hierbij graag mijn excuses aanbieden aan de man die mijn verwekker was, mijn goeroe en mijn lachtherapeut.
Hèhè, eindelijk iemand die het óók in de smiezen heeft: dat de ijskappen momenteel zo hard smelten, heeft alles met ons slavernijverleden van doen.
Nee hè? Niet Raf. Hebben ze bij NOS Sport één voetbalanalist zonder onmiddellijk intredend Rohypnol-effect in dienst, moet uitgerekend hij door het stof. Laat Pierre van Hooijdonk eens door het stof gaan! Die kwetst ons al jaren!
Waarom nou weer een boerka op de 1, dacht ik. Het gaat tegenwoordig toch om de clicks? De T. van woensdag lag voor mij op de leestafel en pas een seconde of tien later zag ik dat op de foto links onderin de voorpagina - ter verduidelijking: ’de 1’ is vakjargon voor de voorpagina - geen vrouw in een boerka stond…
Is het een kwestie van geduld? Dat is het namelijk vaak. „Het is een kwestie van geduld voordat heel Holland Limburgs lult”, zong Rowwen Heze dertig jaar terug bijvoorbeeld. Dat is nog steeds niet gebeurd en daarom is het te hopen dat het geduld dat de Nederlandse golffan aangaande het doordringen van ons golftalent…
Dus die ordinairlinkse verkiezingszwendelaar - pleonasme! - heet geen Lahlah, maar Lehleh? Of is het nou Lihlih? Ik ben echt in de war, hoor. Zelf prefereer ik trouwens Loehloeh. Dat doet mij denken aan een zwoele nacht in Constantinopel, al droeg de betrokken dame geen hoofddoekje. Ik licht één tipje van de sluier…