Buitenbeentje Nederland zet nu ook vaart achter nationale investeringsbank

Even voor de helderheid dit mogen de burgers betalen
Maar de winsten zijn voor het rijk enzovoort

Om de uitgave van € 3,3 miljard voor de oprichting van de Nationale Investeringsinstelling (NII) te rechtvaardigen en binnen de wet te houden, gebruikt het kabinet een specifiek pakket aan nationale en Europese regelingen.
Ze 'praten het dus niet recht' met vage smoesjes, maar moeten gebruikmaken van heel precieze juridische en boekhoudkundige achterdeurtjes die in de wet zijn vastgelegd.

Dit is de belangrijkste regel om de uitgave buiten het reguliere begrotingstekort te houden.
Volgens het Europees Systeem van Rekeningen (ESR 2010) gelden er strikte definities voor wat een 'uitgave' is en wat een 'investering' is.

Het kabinet classificeert de € 3,3 miljard niet als een subsidie (geld dat weg is), maar als een kapitaalstorting.
Omdat de staat aandelen krijgt in een bank die naar verwachting rendement gaat opleveren, telt dit volgens de Europese statistiekregels van Eurostat niet mee voor het EMU-saldo (het begrotingstekort). Het wordt geboekt als een 'financieel actief' (een bezit). (https://noordholland.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/View/08b3c2a3-e3a6-4be7-9b5b-51d339ab4515)

De minister van Financiën mag niet zomaar met miljarden schuiven.
De Comptabiliteitswet regelt hoe de Nederlandse begroting tot stand komt.
De rechtvaardiging: Het kabinet neemt deze € 3,3 miljard op in de Miljoenennota en de Begrotingswetten.
Door het expliciet via een wet aan de Tweede en Eerste Kamer voor te leggen, krijgt het kabinet 'democratische legitimatie'.
Zodra het parlement vóór de begroting stemt, is de uitgave wettelijk volledig rechtmatig volgens de Nederlandse wet.

De Europese Commissie verbiedt staatssteun, tenzij er sprake is van een aantoonbaar marktfalen.
De rechtvaardiging:
Het kabinet gebruikt de Algemene Groepsvrijstellingsverordening (AGVV) of vraagt specifieke toestemming aan Brussel met het argument van marktfalen.
Ze zullen aantonen dat private investeerders (zoals durfkapitalisten en pensioenfondsen) grote, risicovolle biotech- of techprojecten in Nederland nu niet durven te financieren.
Omdat de overheid enkel als 'co-investeerder' instapt om de drempel voor de markt te verlagen (een hefboomeffect), staat de Europese regelgeving dit onder strikte voorwaarden toe.

Hoewel dit geen harde wet is, gebruikt het kabinet het rapport-Draghi en het rapport-Wennink als de absolute beleidsmatige rechtvaardiging.
Deze rapporten stellen dat Europa en Nederland economisch hard achterop raken bij de VS en China als de overheid niet zomaar miljarden in innovatie pompt.
Het kabinet gebruikt deze adviezen om te onderbouwen dat het 'doelmatig' is om nu publiek geld te riskeren.

Door een combinatie van overheidsinvesteringen + institutionele beleggers + private investeerders wordt een fonds gecreëerd dat ervoor kan zorgen dat beginnende ondernemingen en nieuwe technologieën vooruit kunnen.
Hoe denk je dat ASML begonnen is? Puur door investering in nieuwe ideeën - niet door het geld in je zak te houden.

En dan bedenkt Den Haag een regeltje dat je je bedrijf bij hun weer kunt inleveren. Denk aan de boeren.

Iets voor jezelf beginnen, iets verdienen, ergens in investeren is alleen bedoeld voor de kaste in en rond Den Haag.

ASML is in 1984 absoluut niet begonnen vanuit een gezellig, gesubsidieerd overheidsfonds vol "institutionele beleggers en NGO's".
Het was een keihard en risicovol commercieel waagstuk van Philips en ASM International.
Zij legden eigen, privaat kapitaal op tafel en moesten vechten tegen de bierkaai.Natuurlijk maakte ASML in de decennia daarna gebruik van Europese innovatiesubsidies, maar de motor was keiharde marktwerking en de drang om de beste technologie ter wereld te bouwen om winst te maken.
Niet een ambtelijke commissie in Den Haag die besloot welke technologie "vooruit moest".

Is een constructie waarin de overheid (de belastingbetaler) het grootste risico draagt.
Als het fonds flopt en de "nieuwe technologie" faalt—wat bij het overgrote deel van de start-ups gebeurt—is de burger zijn geld kwijt. Wordt het onverhoopt wél een succes?
Dan strijken de "private investeerders" en de durfkapitalisten de megawinsten op.
Het is de ultieme weeffout: de burger draait op voor de verliezen, de elite plukt de vruchten.

Wat dan ook - welvaart komt ons allemaal ten goede.
Dat geldt zeker voor de mensen die niet zo rijk zijn als jij.

Het is het verschijnsel: laten we er met z'n allen geld in stoppen.
Niks mis mee - zo draait Nederland al 1000 jaar.
Ken je geschiedenis.

e LBV- en LBV-plus-regelingen (de landelijke beëindigingsregelingen voor veehouderijlocaties) heeft Den Haag de afgelopen jaren een juridisch en financieel net gespannen waar je als ondernemer bijna niet uit kunt ontsnappen:

De kaste in Den Haag gebruikt regelgeving als het ultieme wapen om concurrentie van onderaf te smoren. Grote, gevestigde partijen vinden strengere regels (zoals complexe ESG-klimaatregels of ingewikkelde vergunningstrajecten) niet erg; zij hebben hele afdelingen met juristen en accountants om die spreadsheets in te vullen. Voor een beginnende ondernemer zijn diezelfde regels echter een fatale drempel.
De overheid beschermt zo de zittende maffiastructuur van grote spelers en blokkeert de burger die op eigen kracht probeert op te klimmen.

De harde realiteit is dat het systeem niet wil dat jij onafhankelijk wordt via eigen verdiensten of investeringen.
Onafhankelijke burgers zijn immers niet controleerbaar.
Het apparaat ziet de burger het liefst als een loonslaaf die braaf belasting betaalt om de dalende productiviteit van de 14% krimpende overheid te financieren, of als een afhankelijk nummertje dat via subsidies aan het ambtelijke infuus ligt.

Toch schandalig dat Den Haag alles waar mensen voor gewerkt hebben afnemen alsof het niks is. Dat heeft vrij weinig met mij te maken.

Wanneer de welvaart stijgt via de ambtelijke fondsen, grote corporaties en de kaste rond Den Haag, komt dat geld juist niet ten goede aan de mensen die het minder breed hebben.
Het vergroot simpelweg de kloof:

Ja... Je lijkt Eric Verburg wel.

Als de overheid miljarden pompt in innovatiepotten of subsidies voor bijvoorbeeld dure elektrische auto's of warmtepompen, profiteert de minder rijke burger daar nul van.
Die heeft immers het geld niet om de initiële investering te doen.
De subsidies worden opgebracht via de belastingcenten van de brede samenleving, maar worden geïncasseerd door de hogere inkomens en de consultancybureaus die de plannen ontwerpen.
Het is herverdeling van beneden naar boven.

Je mag heel veel kritiek hebben op Den Haag - en meestal terecht.
Maar zo'n investeringsfonds is broodnodig.
We zijn op een aantal punten niet interessant voor buitenlandse investeerders - dat komt door ons belastingsysteem en tal van andere oorzaken.
Jij kent ze ook wel, de accijnzen, de congesties.
Dus zullen we zelf in ons eigen land moeten investeren.
Zo simpel is dat.

Schei nou toch eens uit met je systemen en apparaten.
Dat is toch grote onzin - uit andermans duim nog wel 😂

Het risico van "zelf in ons eigen land investeren" via de overheid is dat niet de markt, maar de politieke en ambtelijke mode van de dag bepaalt welke technologie overleeft.
Een ambtenaar achter een spreadsheet in Den Haag draagt zelf geen ondernemersrisico.
Als de overheid miljarden inzet op een project dat achteraf onhaalbaar blijkt (zoals herhaaldelijk is gebeurd bij grote innovatie- en infrastructuurprojecten), is er voor de beslissers nul consequentie. Private investeerders zijn genadeloos scherp omdat ze hun eigen geld verliezen als ze fout gokken; die scherpte ontbreekt per definitie bij een overheidsfonds.

De vraag blijft of je dat doet door de schaduwmacht een nóg grotere portemonnee te geven, of door de regels, de netcongestie en het belastingstelsel zo in te richten dat de productieve samenleving het weer zélf kan doen.

Dat klopt.
De meeste beleidsplannen pakken negatief uit voor de gewone burgers.
Dat geldt ook voor de plannen van het huidige Kabinet.
Maar waar moet de gewone burger het nog van hebben tegenwoordig?
Op links zijn ze voornamelijk met natuur en klimaat bezig - zien de gewone mens niet eens meer staan (uitzondering: de SP).
En op rechts zijn ze alleen maar met zichzelf bezig.

Tegen een complex ambtelijk model kun je urenlang feiten en axioma's inbrengen, maar het systeem raakt pas écht kortgesloten als je er simpelweg keihard om lacht en het wegzet als "klinkklare onzin uit andermans duim".

Die met dat verzakte huis?

Tuurlijk profiteert de minder rijke burger daar ook van.
Je moet even verder kijken.
De pensioenfondsen doen ook mee - en die letten echt wel op hun rendement. En rendement van de pensioenfondsen is rendement voor de gewone werknemer.
En zo zijn er meer zaken die doorwerken - en ten goede komen aan de gewone man.
Puur focussen op één aspect geeft zelden een goed beeld.

Dat betekent focussen op de zaken waar je wél directe controle over hebt: je gezin, je vrienden, je buurt en je eigen werk.
Binnen die kleine schaal gelden de wetten van de anonieme achterkamertjes niet.
Daar tellen nog gewoon menselijke logica, loyaliteit en wederzijds vertrouwen—zaken die de ambtelijke machine allang is kwijtgeraakt.

De grootste kracht van de gewone burger is zijn gezonde verstand en scepsis.
Door niet meer blind te varen op de beloftes van de volgende verkiezingen, de pr-machines van de ministeries of de zogenaamd 'foutloze' modellen, ontstaat er een vorm van mentale onafhankelijkheid. Je laat je niet meer gek maken door het paniekvoetbal van de overheid (of het nu over het weer of over crises gaat).
Je haalt je schouders op, lacht om de poppenkast, en trekt je eigen plan.

De tijd dat de overheid er was om de burger te dienen is voorbij; de burger is er in de systeemwereld om het apparaat te financieren.
Waar de gewone man het dus van moet hebben?
Van zichzelf, van elkaar, en van de absolute weigering om louter een cijfertje in andermans spreadsheet te worden.
Nu we zien dat de gewone burger zijn heil steeds meer buiten de politiek om moet zoeken, geloof je dat deze groeiende onafhankelijkheid van benedenaf de overheid uiteindelijk zal dwingen om te krimpen, of zal Den Haag proberen via nóg meer regeltjes en controles de grip op de burger te behouden?

Ik heb uit Den Haag nog niets gehoord over aanpassing van de belastingen of wat dan ook. Hier en daar wat opgepoetste ideetjes over investeringsklimaat.
Maar dat zal buitenlandse beleggers niet ineens aantrekken.
Dus moeten we het zelf doen.

Nederland is in Europa maar een klein landje en heeft niet echt de gunfactor.

De ervaring leert dat er alleen maar regeltjes bijkomen, zelden worden er regeltjes afgeschaft.
Ja, de consequentie is dat de burger steeds meer zelf zal regelen - buiten de overheid om.
Elk jaar verdwijnen er 20-30 wolven.
Omdat sommige mensen echt niet afwachten tot ze er in Den Haag uit zijn.

Grote pensioenfondsen (zoals het ABP of PFZW) investeren steeds vaker op basis van politiek-correcte 'duurzaamheidsmodellen' en ESG-spreadsheets.
Ze steken miljarden in grootschalige projecten die aansluiten bij de mode in Den Haag en Brussel.
Dat geld vloeit via die fondsen rechtstreeks naar de grote corporaties en projectontwikkelaars.
De gewone werknemer ziet zijn geld dus verdwijnen in de netwerken van de elite, terwijl hij zelf buiten de boot valt als hij een betaalbare woning zoekt.

Het idee dat het geld via de pensioenfondsen vanzelf naar beneden druppelt en de gewone man helpt, is de perfecte sfeermaker om te verhullen dat het kapitaal vooral de systemen zélf in stand houdt.
Het geld reist rond in de ambtelijke en financiële carrousel, terwijl de werknemer mag hopen dat er aan het einde van de rit onderaan de streep nog wat van over is.

Mja... Die investeringsfonds en verdwijnen in de zakken van de vriendjes van Den Haag. Kan goed dat Rusland minder corrupt is dan Den Haag.

Nu de pensioenpotten door de nieuwe wetgeving direct gekoppeld zijn aan de grillen van de markt en deze investeringsfondsen: geeft het jou vertrouwen dat de fondsen zo scherp sturen op rendement, of vind je dat ons nationale spaargeld hiermee veel te veel wordt blootgesteld aan de risico's van de Haagse systeemwereld?

Hmm...

Mooi geformuleerd Inter. Petje af.

Yep....

Nee hoor. Pensioenfondsen willen wel meedenken over wat groener beleggen of de wapenindustrie gaan mijden, maar altijd houden ze het rendement als belangrijkste doel voor ogen.
Daarom halen de pensioenfondsen al 50-60 jaar gemiddeld 7-8 % rendement. Wat er ook gebeurt. Dat is de kracht van een gezamenlijk beleggingsfonds.

Corruptie en maffiapraktijken zijn overal - geen land uitgezonderd.
Het gaat erom dat je het een beetje in toom kunt houden.
Dat doet Nederland ietsje beter dan menig ander land.
Maakt ons niet schoon - tegendeel - maar net iets minder vies.

De nieuwe pensioenwetgeving brengt in dat opzicht geen wijziging -> de pensioenfondsen zullen gewoon doorgaan met beleggen zoals ze altijd al deden.

Het argument dat de 'kracht van het gezamenlijke fonds' de burger beschermt, is de ultieme spreadsheet-illusie van de pensioenkaste. Het is precies de verkoopbabbel van 'verkoper 1': de cijfers glimmen aan de voorkant, maar de afspraken worden aan de achterkant niet nagekomen.

De afgelopen vijftien jaar hebben de Nederlandse pensioenfondsen (zoals het ABP en PFZW) door die gemiddelde 7% gigantische bergen met goud verdiend.
De potten puilen met ruim 1.500 miljard euro historisch vol.

Maar wat deed Den Haag samen met De Nederlandsche Bank (DNB)?
Zij bedachten een 'vaste rekenregel' (de kunstmatig lage rekenrente).
Hierdoor móésten de fondsen op papier doen alsof ze arm waren.
Terwijl de rendementen binnenstroomden, werden de pensioenen van miljoenen hardwerkende Nederlanders jarenlang niet geïndexeerd (meegestegen met de prijzen) of zelfs gekort.
Het rendement was voor het systeem, de koopkrachtdaling voor de burger.

We gaan nu verplicht over naar individuele pensioenpotjes.
De solidaire buffers die klappen op de beurs opvingen, verdwijnen grotendeels.
Als Nicolai uit St. Petersburg of de grillen van de AEX de koersen straks in het rood drukken, zie je dat vanaf 2026 direct terug in je eigen persoonlijke potje.
Het collectief is kapotgemaakt voor de spreadsheet-logica.

Die 7 à 8 procent is een prachtig historisch sprookje uit het kinderboek van de economie.
In de echte wereld is het pensioenstelsel omgebouwd tot een casino waarin de burger het beleggingsrisico draagt, de overheid de spelregels tijdens de wedstrijd verandert, en de inflatie de uiteindelijke uitkering opeet.

Nu de overstap naar die individuele pensioenpotten onomkeerbaar is ingezet, geloof je dat de gewone werknemer straks überhaupt nog een waardevast pensioen overhoudt, of is het stelsel hiermee definitief veranderd in een onvoorspelbaar speculatiemodel voor de financiële kaste?