De geliefde en toegankelijke Matisse hangt dit najaar in het H’Art Museum
In het H’Art Museum is dit najaar werk te zien van Henri Matisse uit de collectie van het Centre Pompidou. Het is een stuk makkelijker om van Matisse te houden dan van het duistere werk van zijn tijdgenoten.
Bron: De Groene Amsterdammer (groene.nl). Nieuwskoerier vat het nieuws samen en verwijst door naar de uitgever; alle rechten op het volledige artikel berusten bij de bron.
Meer cultuur & media
Christina Applegate zit met veel vragen na verkeerde MS-diagnose: ‘Ik heb geen idee wat er aan de hand is’
Christina Applegate blijft zich inzetten voor mensen met multiple sclerose (MS), ondanks dat de ziekte ten onrechte bij haar is vastgesteld. Dat vertelde de actrice dinsdag in haar podcast MeSsy. Onlangs onthulde de 54-jarige Amerikaanse, die zegt ‘alle symptomen van iemand met MS’ te hebben, dat ze een verkeerde…
Braziliaanse serie over sluwe oplichter vanaf vandaag te zien op Netflix
Still 'Dom de Iludir' via NetflixEen kunstroof van miljoenen, een moeder, een dochter en een sluwe oplichtster: in de Braziliaanse dramaserie Dom de Iludir (2026) is niemand te vertrouwen. De serie is vanaf vandaag in zijn geheel te zien op Netflix. Ga jij kijken? Andere handige Netflix-pagina's:TrendingBeste…
Je soundbar wordt veel beter met deze simpele truc
Een nieuwe soundbar klinkt niet altijd zo indrukwekkend als je had gehoopt, zelfs als je flink hebt geïnvesteerd in goede audio. Met deze simpele aanpassing haal je vast en zeker meer uit je slimme speaker. Een goede soundbar maakt films, series en games een stuk meeslepender. Zeker met moderne technieken als Dolby…
De schoonmoeder op vakantie
Een man en zijn vrouw gaan drie weken op vakantie naar Spanje. Op het laatste moment besluit zijn schoonmoeder mee te gaan. Na twee dagen is de man al helemaal gek van haar. Ze klaagt over het hotel, het eten, het zwembad, de temperatuur en zelfs over de Spaanse zon. Op dag drie gaan ze met zijn drieën naar het…
De sollicitatie
Een man komt solliciteren bij een groot bedrijf. De directeur bekijkt zijn cv. “Ik zie dat u in de afgelopen tien jaar bij maar liefst twaalf bedrijven hebt gewerkt.” “Dat klopt.” “En waarom bent u telkens vertrokken?” “Ik ben nogal eerlijk, meneer.” De directeur knikt. “Eerlijkheid waarderen wij enorm in dit…
ITA’s versie van de memoires van Tove Ditlevsen is een klein wonder van toneelbewerking en acteerkunst
In De Kopenhagen Trilogie weet Eline Arbo het leven van Tove Ditlevsen net zo vitaal en gevoelig weer te geven als de schrijfster dat deed in haar boeken.
Alles oogt normaal in het werk van Tatiana Huezo, Idfa-eregast. Maar het trauma en de wrede absurditeit liggen diep
Tatiana Huezo, dit jaar eregast op het Idfa, onderzoekt echte-wereldproblemen in haar films via een focus op de mysterieuze, poëtische relatie tussen mens en natuur.
De sleepssloop in Azië behoort nog steeds tot de gevaarlijkste beroepen ter wereld
Nederlandse rederijen laten hun schepen in Aziatische landen slopen, waar schrootstaal dankzij goedkope arbeidskracht miljoenen opbrengt. Het werk gebeurt onder abominabele omstandigheden waarbij jaarlijks tientallen mensen omkomen.
In ‘The Illusion of an Everlasting Summer’ proberen twee hartsvriendinnen tegen beter weten in voor altijd kind te blijven
In The Illusion of an Everlasting Summer van Alessandra Sanguinetti leiden de vriendinnen Belinda en Guille lange tijd een onbekommerd leven op de Argentijnse pampa’s. Totdat er in Belinda’s blik een leegte zichtbaar wordt.
In ‘Rehearsals for a Revolution’ past het hele Iran van de afgelopen veertig jaren in één familie
In Rehearsals for a Revolution vertelt Pegah Ahangarani de geschiedenis van ruim veertig jaar Iran, via mensen die haar hebben gevormd. Door de aanval van de VS en Israël eindigt de film anders dan gepland.
William Greaves’ docu’s tonen de spagaat van de zwarte middenklasse en uniek beeldmateriaal van de Harlem Renaissance
William Greaves’ documentaire Still a Brother toont het bitterzoet van de zwarte middenklasse tegenover zijn Once Upon a Time in Harlem, met hippe Renaissance-iconen.
‘Vind je fietsers dan ook een probleem?’
Sinds ik een praatje hield over gemotoriseerd verkeer, krijg ik e-mails van mensen die me aanzien voor een wethouder mobiliteit.
Marcel Möring herneemt zijn carrière als gitarist, maar hij kan zelfs niet meer pingelen
Een gitaar op schoot nemen alsof het een soort kat is. Vroeger lukte dat nog wel.
Wat betekent het als je je steeds meer herkent in het cultuurpessimistische gemopper van Theodor W. Adorno?
Hij was een briljante denker en antifascist, tegenwoordig is Theodor W. Adorno minstens zo bekend als oude mopperaar die gruwde van radio en film. Wat betekent het als je je steeds meer herkent in zijn bespiegelingen?
Het taboe op antisemitisme heeft zijn werking als beschermer van de liberale democratie verloren
Lange tijd was de herinneringscultuur aan de Holocaust een wapen ter bescherming van de liberale democratie. Die tijd is voorbij. Antisemitisme bestrijden lukt niet meer en de associatie met de jodenvervolging werkt vooral averechts.
Andiamo a bere l’ultima – Le città di pianura (2025)
Regie: Francesco Sossai | 100 minuten | komedie, misdaad, drama | Acteurs: Filippo Scotti, Sergio Romano, Pierpaolo Capovilla, Roberto Citran, Andrea Pennacchi, Simone Bergamasco, Giulia Bertasi, Eva Bortoluzzi, Francesco Busolin, Mauro Candeago, Corrado Ciliotta, Gianni Da Re Uitgerangeerde dronkenlappen die met de…
0 reacties
Praat mee over dit bericht — respectvol en on-topic.
Praat mee — maak in één tik een gratis account en reageer direct op dit artikel.